Duikforum Duikforum Medisch Decompressieziekte en gedrag na een duik

  • Decompressieziekte en gedrag na een duik

     ecce reageerde 15 jaar, 6 maanden geleden 4 Leden · 5 Berichten
  • ecce

    Lid
    31 januari 2005 om 16:18

    Je leert altijd dat bepaalde handelingen na een duik, zoals grote inspanning of het nuttigen van alcohol, decompressieziekte in de hand kunnen werken. Hiervoor wordt o.a. als verklaring gegeven dat, bv. door grotere vraag of verwijding van de bloedvaten, er meer bloed naar de weefsels stroomt, waardoor er meer stikstof in het bloed komt.

    Maar toch vat ik niet helemaal hoe dit voor problemen kan zorgen. In het bloed wordt, zolang er nog een overschot aanwezig is, stikstof afgegeven aan de longen en opgenomen uit de weefsels. Maar er kan in principe toch nooit meer stikstof opgenomen worden als waarbij de stikstofspanning in bloed en weefsels gelijk is? Als deze stikstof in de weefsels niet voor problemen heeft gezorgd, waarom dan eenmaal in het bloed wel?

    De oplosbaarheid van stikstof verschilt wel voor verschillende weefsels. Betekent dit dan dat sommige weefsels een hogere stikstofspanning kunnen ‘verdragen’ dan andere?
    Of is het meer dat reeds ontstane belletjes in het bloed teveel kunnen groeien door de extra stikstofopname? Of moet je alleen kijken naar het verschil in druk bij de afgiftepunten (dus tussen bloed/weefsel en bloed/lucht)?????????????

    Groetjes, ecce

  • Luc Dupas

    Lid
    31 januari 2005 om 16:21

    En zijn verschillende redenen, maar eentje ervan is v.b. dat inspanningen na de duik zorgen voor bijkomende afvalstoffen en andere ‘rommel’ in de bloedbaan. En die afvalstoffen kunnen ‘nuclei’ vormen voor de N2-belvorming.

  • FatCat

    Lid
    31 januari 2005 om 18:01

    Ecce, je stelt daar nu net de vraag waar niemand op kan antwoorden.

    Decompressietheorie is net zoals het woord zegt THEORIE. Het enige wat met zekerheid geweten is, is dat er inert gas wordt opgenomen in ons lichaam. Wat we ook zeker weten is dat bij afname van de omgevingsdruk het overschot aan inert gas vrijkomt in onze bloedbaan en dat het via onze longen wordt afgevoerd.

    Als je probeert om de theorie van de compartimenten door te trekken naar effectieve lichaamsweefsels, dan trek je de theorie te ver door. Onze lichaamsweefsels zijn niet eenduidig van structuur.

    Vergelijk het met de analogie van een atoom als miniatuurzonnestelsel. Er klopt niks van, maar voor sommige gebieden van de fysica is het een werkbare analogie.

  • Jellyfish

    Lid
    1 februari 2005 om 13:27

    het verschil in druk tussen de afgiftepunten -de gradiënt- zal inderdaad de uitwisseling weefsel/bloed/long bepalen. wanneer de circulatie normaal verloopt, zal het uitwassen aan een bepaald tempo gebeuren: het veneus bloed brengt het N2 dat van de weefsels in het cappilair bloedbed is opgenomen, via het hart naar de longen, waar het in de alveoli terechtkomt. (gasdiffusie)

    vergelijk het hiermee: wanneer je sneller en dieper in en uit gaat ademen, (hyperventileren) dan zal het CO2 (en N2 en andere gassen natuurlijk ook) sneller uit de bloedbaan geelimineerd worden. omdat de gradient permanent de gassen stimuleert om van een milieu met hoge concentratie (bloed) te migreren naar een milieu met lagere concentratie (alveoli)

    wanneer je naar de andere uitwisselingsbarriere kijkt, weefsel/bloed dus, is het dan ook logisch dat bij een snellere bloeddoorstroming de afgifte van N2 naar het bloed sneller zal verlopen. dit is omdat het N2 sneller wordt weggevoerd langs het bloed, en omdat het N2 zo snel afgevoerd wordt, zal de gradient de N2 in de weefsels sneller ‘uit de weefsels jagen’, net zoals een snelle en diepe ademhaling de gassen sneller uit het bloed naar de alveoli doet diffunderen.

    hoe vergroot de bloeddoorstroming in de lokale weefsels? door enerzijds vaatverwijding, en anderzijds door versnelling van het hartritme, of een combinatie van beiden.

    dus (in theorie) KUNNEN er veel oorzaken voor een verhoogd debiet van het bloed zijn: inspanning (zwemmen naar de boot, materiaal in en uit laden, sex, fietsen, …) en eigenlijk alles wat vasodilatatie geeft: alcohol, heet bad, zeer pikant voedsel, bepaalde medicatie, het lijstje is onbeperkt. dit betekent natuurlijk niet automatisch dat wanneer een bepaald persoon na het duiken een heel eind naar de boot zwemt, nadien een pikante maaltijd eet met een stevige dosis alcohol en en vervolgens in de sauna gaat zitten dan vanzelfsprekend een decompressie-ongeval zal hebben. Je kan alleen stellen dat, omdat je weet wat er door die dingen verandert in de fysiologie, je een verhoogde kans hebt. Maar zoals met alles, zegt kansberekening alles en niks tegelijk.

    (het is moeilijk om in het kort te formuleren, het is ook in werkelijkheid heel complex, zoals fatcat al zei. vanuit gekende fysiologische fenomenen kan je er wel een logische redenering voor geven)

    vergelijk de afgifte van stikstof misschien met de autostrade:

    wanneer een hele hoop auto’s (stikstofmoleculen) vanuit de dorpen (weefsels) allemaal tegelijk de autostrade (bloedbaan) opwillen, zullen ze veel sneller langs de oprit (cappilaire bloedvaten) de autostrade opkunnen wanneer de rijsnelheid op de autostrade (debiet van het bloed) hoger ligt. wanneer de auto’s op de autostrade in de file stilstaan, zullen er langs de oprit geen auto’s meer bijkunnen. (gradient weefsel/bloed is dan nul, = saturatie van het weefsel) wanneer de file opgelost is en de auto’s op de autostrade rijden weer verder ( bij het stijgen naar de oppervlakte) zullen er weer auto’s de autostrade kunnen oprijden.

    sommige dorpen (weefsels) hebben grote brede wegen naar en van de autostrade (goed doorbloede weefsels) en andere dorpen hebben een moeilijke verbinding (traag absorberende weefsels) van de verafgelegen dorpen zullen dus als laatste t meest auto’s vandaan komen in de bloedbaan.

    wanneer er plots een hele hoop rijvakken bijkomt, zullen er veel meer auto’s tegelijk op de autostrade kunnen komen dan voordien, en dit verhoogt de kans op botsingen natuurlijk! (vorming van bellen!)

    ik hoop dat dit misschien een beetje een antwoord op je vraag is, ik heb m’n best gedaan. 😉

  • ecce

    Lid
    1 februari 2005 om 17:28

    Bedankt voor de antwoorden, ik ben er weer wat wijzer door geworden. Echt een simpel, eenduidig antwoord had ik eigenlijk ook niet verwacht, er valt nog zo veel te ontdekken aan ons eigen lichaam alleen al. Tja, hoe meer je weet, hoe meer je beseft dat je eigenlijk niets weet 😉

    Groetjes, ecce

Log in om te reageren.

Oorspronkelijk bericht
0 van 0 berichten Juni 2018
Nu